Open disclosure is het open en eerlijk communiceren met een patiënt (en diens naasten) nadat er iets is misgegaan in de zorgverlening. Het gaat om transparantie: je erkent wat er is gebeurd, legt uit hoe het heeft kunnen gebeuren en bespreekt wat je doet om herhaling te voorkomen. Open disclosure is niet alleen een ethische verplichting, maar ook een wettelijke norm binnen de Nederlandse gezondheidszorg. In dit artikel beantwoorden we de meest gestelde vragen over open disclosure, klachten en geschillen in de eerstelijnszorg.
Wat houdt open disclosure in de zorgpraktijk in?
Open disclosure in de zorgpraktijk houdt in dat een zorgverlener na een incident of fout proactief en transparant communiceert met de betrokken patiënt. Dit betekent: erkennen wat er is misgegaan, uitleggen wat de gevolgen zijn en bespreken welke stappen worden ondernomen. Het is geen schuldbekentenis, maar een professionele en menselijke reactie op een ongewenste uitkomst.
In de praktijk omvat open disclosure een aantal vaste elementen:
- Erkenning: je benoemt wat er is misgegaan zonder dit te bagatelliseren
- Uitleg: je geeft een heldere, begrijpelijke toelichting op de gebeurtenis
- Excuses of spijt: je toont oprechte betrokkenheid bij het leed van de patiënt
- Vervolgstappen: je communiceert welke maatregelen worden getroffen
Open disclosure vraagt om moed en communicatieve vaardigheid. Het is een aanpak die vertrouwen bevordert en de relatie tussen zorgverlener en patiënt ook na een moeilijk moment intact houdt.
Wat zijn de verplichtingen van een zorgverlener na een klacht?
Na een klacht is een zorgverlener verplicht om de klacht serieus te nemen, tijdig te reageren en de patiënt te informeren over de klachtenprocedure. Op grond van de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz) moet iedere zorgaanbieder beschikken over een laagdrempelige klachtenregeling en de klager binnen zes weken een inhoudelijke reactie geven.
Concreet betekent dit voor zorgverleners in de eerstelijn:
- De klacht bevestigen en de klager informeren over de te volgen procedure
- Een gesprek aanbieden om de klacht te bespreken (open disclosure)
- Onderzoek doen naar de oorzaak van de klacht
- Een schriftelijke reactie geven met bevindingen en eventuele verbetermaatregelen
- De klager wijzen op de mogelijkheid tot geschillenbeslechting als de klacht niet naar tevredenheid wordt opgelost
Het niet nakomen van deze verplichtingen kan leiden tot escalatie van de klacht en juridische gevolgen. Goede klachtenafhandeling begint dan ook met een heldere interne procedure en voldoende communicatieve vaardigheden.
Wat is het verschil tussen een klacht, een incident en een calamiteit?
Een klacht is een uiting van ontevredenheid van een patiënt over de ontvangen zorg. Een incident is een onbedoelde gebeurtenis tijdens de zorgverlening die schade heeft veroorzaakt of had kunnen veroorzaken. Een calamiteit is een ernstig incident met aanzienlijke schade of overlijden als gevolg, waarbij een verplichte melding bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) vereist is.
Het onderscheid is belangrijk, omdat elk type een andere aanpak vereist:
- Klacht: afgehandeld via de interne klachtenprocedure of een klachtenfunctionaris
- Incident: intern gemeld en geanalyseerd via een VIM-systeem (Veilig Incident Melden)
- Calamiteit: gemeld bij de IGJ, gevolgd door een extern calamiteitenonderzoek
In de praktijk kunnen deze categorieën overlappen. Een klacht kan aanleiding geven tot de ontdekking van een onderliggend incident. Open disclosure speelt in alle drie de situaties een rol, maar de intensiteit en de formele vereisten verschillen sterk.
Hoe verloopt een open disclosure-gesprek na een klacht?
Een open disclosure-gesprek na een klacht verloopt in een aantal herkenbare fasen: voorbereiding, het gesprek zelf en de nazorg. Het gesprek vindt zo snel mogelijk plaats na het incident, in een rustige omgeving en bij voorkeur met een collega of leidinggevende als ondersteuning.
Voorbereiding en uitvoering
Bereid het gesprek voor door de feiten op een rij te zetten en na te denken over welke informatie je kunt delen. Wees eerlijk over wat je wel en niet weet. Begin het gesprek door de patiënt de ruimte te geven zijn of haar verhaal te doen voordat je een toelichting geeft. Gebruik begrijpelijke taal en vermijd defensief gedrag.
Nazorg en documentatie
Na het gesprek leg je de inhoud schriftelijk vast: wat is besproken, welke afspraken zijn gemaakt en welke vervolgstappen zijn toegezegd. Stuur de patiënt een samenvatting van het gesprek. Dit beschermt zowel de patiënt als de zorgverlener en vormt een belangrijk onderdeel van een zorgvuldige klachtenafhandeling.
Wanneer schakel je een geschilleninstantie in bij een onopgeloste klacht?
Je schakelt een geschilleninstantie in wanneer een klacht via de interne procedure niet naar tevredenheid is opgelost en de patiënt een bindende uitspraak wenst. Op grond van de Wkkgz heeft iedere patiënt het recht om een klacht voor te leggen aan een erkende geschilleninstantie als de zorgaanbieder er intern niet uitkomt met de klager.
Praktisch gezien zijn dit de momenten waarop escalatie naar een geschilleninstantie aan de orde is:
- De klager is niet tevreden met de reactie van de zorgverlener na het interne klachttraject
- Er is geen overeenstemming bereikt over schadevergoeding of herstelmaatregelen
- De klager wil een onafhankelijke en bindende uitspraak
- De klacht heeft betrekking op een structureel kwaliteitsprobleem
Het is de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieder om de klager actief te informeren over deze mogelijkheid. Dit is niet alleen een wettelijke verplichting, maar ook een teken van professionele integriteit.
Wat zijn de gevolgen van het vermijden van open disclosure?
Het vermijden van open disclosure leidt vrijwel altijd tot meer schade: voor de patiënt, voor de zorgverlener en voor de relatie tussen beiden. Patiënten die geen eerlijk antwoord krijgen, zijn vaker geneigd een formele klacht in te dienen, een geschilleninstantie in te schakelen of juridische stappen te zetten. Transparantie voorkomt escalatie.
Naast de relationele gevolgen zijn er ook professionele en juridische risico’s:
- Reputatieschade voor de praktijk of instelling
- Verlies van vertrouwen bij patiënten en collega’s
- Hogere kans op tuchtrechtelijke of civielrechtelijke procedures
- Mogelijk toezicht of handhaving door de IGJ bij structureel tekortschieten
Onderzoek in de zorg laat consistent zien dat patiënten in de eerste plaats erkenning en een oprecht gesprek willen, geen schadevergoeding. Wie open disclosure vermijdt, mist precies die kans om het vertrouwen te herstellen.
Hoe DOKh helpt bij klachten en open disclosure
Wij begrijpen dat klachtenafhandeling en open disclosure in de dagelijkse praktijk complex en emotioneel belastend kunnen zijn. Als onafhankelijke nascholingsorganisatie én erkende geschilleninstantie ondersteunen wij zorgverleners en zorgorganisaties op meerdere vlakken:
- Klachtenregeling: wij bieden een laagdrempelige en professionele klachtenregeling voor huisartsen, verloskundigen en andere eerstelijnszorgverleners
- Geschillenbeslechting: als landelijk erkende geschilleninstantie behandelen wij onopgeloste klachten met een bindende uitspraak
- Calamiteitenonderzoek: wij voeren onafhankelijke calamiteitenonderzoeken uit voor zorgorganisaties die een zorgvuldig en extern onderzoek nodig hebben
- Nascholing: wij bieden geaccrediteerde trainingen aan die zorgverleners helpen bij communicatie, kwaliteitsverbetering en klachtenmanagement
Samen maken we de zorg beter, ook als het even moeilijk gaat. Wil je weten wat wij voor jouw praktijk of organisatie kunnen betekenen? Bekijk ons aanbod op de pagina klachten en geschillen of neem direct contact met ons op.
Veelgestelde vragen
Moet ik als zorgverlener altijd een advocaat inschakelen bij een open disclosure-gesprek?
Nee, een advocaat is bij een open disclosure-gesprek doorgaans niet nodig en kan zelfs een averechts effect hebben op de sfeer van het gesprek. Open disclosure is in de eerste plaats een menselijk en professioneel gesprek, geen juridische procedure. Het kan wel zinvol zijn om vooraf juridisch advies in te winnen over wat je wel en niet kunt zeggen, zodat je het gesprek goed voorbereid ingaat zonder onbedoeld juridische risico’s te creëren.
Kan een open disclosure-gesprek later tegen mij gebruikt worden in een juridische procedure?
Dit is een veelgehoorde zorg, maar in de praktijk blijkt het tegenovergestelde vaker waar: transparantie vermindert juist de kans op juridische escalatie. Het tonen van spijt of het erkennen van een fout is niet automatisch een schuldbekentenis in juridische zin. Zorg er wel voor dat je het gesprek zorgvuldig documenteert en dat je geen uitspraken doet over aansprakelijkheid zonder dit vooraf af te stemmen met je beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar.
Hoe ga ik om met een patiënt die boos of emotioneel is tijdens het open disclosure-gesprek?
Laat de patiënt eerst zijn of haar emoties uiten zonder te onderbreken of te verdedigen — erkenning van het gevoel is vaak de eerste stap naar een constructief gesprek. Gebruik actief luisteren: knik, vat samen en stel open vragen om te laten merken dat je de patiënt serieus neemt. Als het gesprek te emotioneel wordt om productief voort te zetten, is het volkomen acceptabel om een korte pauze voor te stellen of een vervolgafspraak in te plannen.
Wat moet ik doen als een incident ook meldingsplichtig is bij de IGJ, maar de patiënt nog niet op de hoogte is?
In dat geval geldt als vuistregel: informeer de patiënt zo snel mogelijk, bij voorkeur vóór of gelijktijdig met de melding bij de IGJ. Het is zowel ethisch als wettelijk onjuist om een calamiteit extern te melden terwijl de betrokken patiënt of diens naasten nog in het ongewisse zijn. Stem de communicatie intern goed af, zodat de boodschap aan de patiënt consistent en volledig is.
Hoe kan ik als praktijkhouder mijn team voorbereiden op open disclosure?
De beste voorbereiding is een combinatie van heldere interne protocollen en praktijkgerichte training. Zorg dat alle medewerkers weten wat open disclosure inhoudt, wie het voortouw neemt bij een incident en hoe de klachtenprocedure eruitziet. Geaccrediteerde nascholing — zoals die aangeboden door DOKh — helpt zorgverleners om communicatieve vaardigheden te oefenen in realistische scenario’s, zodat ze in een stressvolle situatie adequaat kunnen handelen.
Wat als de patiënt geen open disclosure-gesprek wil en direct een formele klacht indient?
Respecteer de keuze van de patiënt: het is zijn of haar recht om direct een formele klacht in te dienen. Zorg er wel voor dat je alsnog schriftelijk reageert op de klacht binnen de wettelijke termijn van zes weken conform de Wkkgz. Houd de deur open voor een persoonlijk gesprek, maar dring dit niet op — soms is een zorgvuldige schriftelijke reactie met erkenning en uitleg al een belangrijke stap in het herstel van vertrouwen.
Is open disclosure ook verplicht bij kleine fouten of bijna-incidenten zonder schade?
Er is geen wettelijke verplichting om bij elk bijna-incident een formeel open disclosure-gesprek te voeren, maar transparantie is ook dan de professionele norm. Als een fout of bijna-fout de patiënt heeft bereikt of had kunnen bereiken, is het verstandig om dit bespreekbaar te maken — al is het maar kort en informeel. Dit voorkomt dat de patiënt het later zelf ontdekt, wat het vertrouwen veel sterker schaadt dan een proactieve, eerlijke mededeling op het moment zelf.
Heb je een vraag? DOKh denkt graag met je mee.
Of het nu gaat om nascholing, Post-MBO, klachten, geschillen, calamiteiten of andere ondersteuning binnen de eerstelijnszorg: stel je vraag aan DOKh.
Gerelateerde artikelen
- Hoe werkt een calamiteitenplan in een cosmetische kliniek?
- Wat is een calamiteit tijdens een thuisbevalling?
- Wat is een calamiteit volgens de wet?
- Hoe werkt een bedrijfsnoodplan in een zorgpraktijk?
- Hoe ondersteun je ervaren medewerkers met verdiepende scholing?
Deze inhoud is gegenereerd met behulp van AI en kan fouten bevatten.
