Deel 2 – hoe gaan triagisten om met onvolkomenheden in de NTS?
Met name bij pijn op de borst is beschreven dat het verhaal van de patiënt vaak niet goed past binnen de NTS structuur. In eerder onderzoek — uit de periode vóór de aanpassing van de triagewijzer voor pijn thorax — werd al duidelijk dat de NTS niet altijd voldoende ruimte biedt voor het klinisch redeneren van triagisten. Daardoor kan een triagist soms een hogere of juist lagere urgentie vermoeden dan uit de NTS uitkomst volgt.
Triagisten gebruiken in de praktijk verschillende strategieën om hiermee om te gaan:
- De NTS bespelen
Gericht vragen naar elementen waarvan zij weten dat deze tot een hogere of lagere urgentie leiden. Dit gebeurt wanneer de triagist denkt dat de NTS anders niet goed aansluit bij het klinisch beeld.
- De NTS overschrijven
Handmatig een andere urgentie toekennen wanneer de triagist overtuigd is dat de uitkomst niet passend is.
- De NTS volgen
De uitkomst accepteren, ook als die niet in lijn is met de eigen klinische inschatting. Vaak speelt mee dat dit discussie of kritiek bij functioneringsgesprekken voorkomt.
- Overdragen aan de huisarts
De casus voorleggen aan de huisarts en de urgentiebepaling aan hem of haar overlaten.
Een interessant detail: het gericht bespelen of overschrijven van de NTS leidt regelmatig tot een betere urgentie-inschatting. Dit effect hangt echter sterk af van de ervaring en deskundigheid van de triagist.
Conclusie
De NTS is een waardevol hulpmiddel, maar sluit niet altijd naadloos aan op de complexiteit van patiëntverhalen, vooral bij klachten zoals pijn op de borst. Triagisten ontwikkelen daarom strategieën om deze kloof te overbruggen. Wanneer ervaren triagisten bewust afwijken van de NTS — door te bespelen of handmatig te corrigeren — kan dat leiden tot betere urgentiebepalingen. Tegelijk onderstreept dit dat goede triage vraagt om een combinatie van systematische richtlijnen én professioneel klinisch redeneren. De kunst is om beide in balans te gebruiken.
Reactie Saskia van Beek, triagist en docent bij DOKh:
Wat mij vooral raakt, is de erkenning dat het verhaal van een patiënt niet altijd netjes in de NTS past. Dat herken ik in mijn eigen werk ook. Soms voel je dat het klinisch beeld niet helemaal klopt met wat het systeem aangeeft. Het feit dat triagisten strategieën gebruiken zoals het “bespelen” of zelfs overschrijven van de NTS, laat voor mij zien dat triage geen simpel invulproces is, maar echt vraagt om klinisch denken en ervaring.
Ik merk ook dat dit makkelijker is als je wat meer ervaring hebt. Als je nog niet zo lang werkt, kan het spannend zijn om van de systeemuitkomst af te wijken. Zeker als je weet dat triages later teruggekeken kunnen worden. Dat maakt het des te belangrijker dat er ruimte is om je eigen inschatting te delen en dat daar open over gesproken kan worden.